Veel ondernemers merken het zodra een organisatie groeit: beslissingen kosten meer tijd, meer overleg en meer afstemming dan vroeger. Wat ooit overzichtelijk was, raakt verdeeld over mensen, belangen en regels. Zeker: groei levert kansen op, maar het vraagt ook om andere keuzes. Volgens Ann Vylders moet leiderschap dan ook opnieuw vormgegeven worden zodra beslissingen een grotere impact krijgen op mensen, processen en vertrouwen.

Ze werkte tien jaar als advocaat bij Baker & McKenzie, was negen jaar actief in de Antwerpse politiek en was de laatste tien jaar eindverantwoordelijk voor ondersteunende domeinen binnen een overheidsbedrijf. Heel bewust koos zij in haar loopbaan steeds opnieuw voor organisaties waar groei zichtbaar doorwerkt in besluitvorming en verantwoordelijkheid. “Ik heb altijd willen werken op plekken waar groei het ingewikkeld maakt,” zegt Ann Vylders. “Omdat stilstand mij niets zegt en ik wil werken waar dingen in beweging zijn.”

Haar ervaring geeft haar een scherp inzicht in waar het regelmatig misgaat in groeiende organisaties. “Groei betekent meer medewerkers, meer partners, meer regels en meer gevoeligheden,” zegt Vylders. “Maar ook meer ogen van buiten. Je kunt nog zo hard werken, de werkelijkheid trekt zich daar weinig van aan. Zeker in omgevingen waar politieke context en marktwerking samenkomen, speelt er altijd meer dan je op papier kunt vangen.”

Groei weegt anders zodra er meer meespeelt

Volgens Ann Vylders verandert er iets zodra een organisatie groter wordt en afhankelijker. Het gaat minder over één keuze en meer over wat die keuzes teweegbrengen. “Je beslist niet meer alleen voor vandaag. Je beslist ook voor zes maanden verder. Voor je mensen. Voor je partners. Voor je reputatie.”

Ze herkent dat spanningsveld uit verschillende contexten. “In de advocatuur leerde ik dat elke keuze gevolgen heeft en dat je die vooraf moet kunnen overzien. Je werkt met belangen die haaks op elkaar staan en toch moet je scherp blijven op wat juridisch en strategisch houdbaar is. In de politiek zag ik hoe snel beeldvorming en persoonlijke belangen het gesprek bepalen. Bij het overheidsbedrijf kwam daar nog een extra laag bij: het samenspel tussen publieke verantwoordelijkheid en bedrijfsmatige keuzes. Je ziet heel snel wat er gebeurt als iedereen een ander tempo heeft en toch tegelijk iets van je verwacht.”

Veel leiders worden zich hier pas laat van bewust stelt Ann Vylders. “Je groeit door, je bent bezig, je regelt alles. En ineens merk je dat je organisatie anders reageert. Dat er frictie komt. Dat er meer overleg is. Dat het gevoel van controle afneemt.”

Ann Vylders: duidelijkheid zonder eindeloos uitleggen

Vylders is helder over wat leiderschap in die fase vraagt. “Mensen willen weten waar ze aan toe zijn. Wat is de koers. Wie pakt wat. Wanneer is iets besloten. Dat is geen luxe. Dat is basis.” Tegelijk ziet ze een reflex bij veel leiders zodra het ingewikkeld wordt. “Dan gaan we alles uitleggen, alles uitschrijven, alles afdekken. Dat voelt veilig. Maar het maakt organisaties traag.”

De winst zit volgens Ann Vylders in helder kiezen en daarbij blijven. “Je hoeft niet iedereen hetzelfde te geven. De richting moet kloppen. De rolverdeling moet kloppen. Dan wordt het rustiger.” Ze vervolgt: “Als je keuzes blijft uitstellen omdat je iedereen mee wilt hebben, dan word je bestuurd door je eigen voorzichtigheid.”

Vertrouwen bouw je voordat het schuurt

Een tweede punt waar ze op hamert is vertrouwen. “Mijn manier van werken vertrekt bewust vanuit vertrouwen. Ik ga er in principe van uit dat mensen het goede willen doen,” zegt ze. “Dat betekent soms dat je teleurgesteld wordt. Dat hoort erbij. Maar het weerhoudt mij er niet van om vertrouwen te blijven geven.” Juist wanneer dat vertrouwen wederzijds is, ziet zij wat er mogelijk wordt. “Als het klikt, kun je samen veel meer aan dan wanneer iedereen zich indekt.”

Waar Ann Vylders zelf op inzet

Na een decennium binnen het overheidsbedrijf merkte Vylders dat haar manier van werken steeds minder vanzelfsprekend aansloot bij de fase waarin de organisatie zich bevond. “Op een bepaald moment voel je dat de plek waar jij waarde toevoegt, verschuift,” zegt ze. “Voor mij is een rol betekenisvol wanneer er resonantie is tussen strategische keuzes, persoonlijk vertrouwen en de drive om dingen echt aan te pakken. Ik wil werken op plekken waar je naast organisatiebelang ook maatschappelijke impact kunt maken.”

“Wanneer die context verdwijnt, verdwijnt voor mij ook de betekenis van een rol. Dan moet je niet blijven duwen, maar erkennen dat er een ander moment is aangebroken.”

Voor Vylders dus een logisch moment om vooruit te gaan kijken. Met alle ervaring die ze opdeed in omgevingen waar veel lagen samenkomen, publiek en privaat, werknemers, vakbonden en organisaties, ziet ze uit naar de volgende tien jaar. “Ik werk graag waar het nog niet af is. Waar je moet ordenen, mensen en belangen moet verbinden. Waar iemand de boel weer kloppend maakt.”

“Ik wil snappen wat er speelt en mee aan tafel als de keuzes gemaakt worden. Daar zit mijn kracht. Het wordt nooit helemaal overzichtelijk. Maar dat hoeft ook niet. Zolang duidelijk is wie beslist, waarheen en waarom.” Ann Vylders sluit af met een lach: “Geef me verantwoordelijkheid en vertrouwen, dan volgt resultaat.”