Gepubliceerd op 11 juni 2019

De curator als speurder

Niet iedere advocaat is geschikt om curator te zijn. Bij elk faillissement komt het erop aan snel te ageren, de juiste vragen te stellen en het hoofd koel te houden. De speurtocht naar geld om de crediteuren te betalen is steeds weer een uitdaging.

Tekst: Jeroen Kuypers

Gabrielle Kerkhof is een van de advocaten die bij de rechtbank op een curatorenlijst staat. De rechtbank wijst een curator aan benoemt een rechter-commissaris bij het uitspreken van het faillissement “En wanneer de rechtbank belt laat je alles vallen en ga je direct naar het bedrijf toe. De rechter zal nooit zomaar een naam kiezen. Hij kent de mogelijkheden van elke curator en selecteert onder meer op basis van ervaring. Een groot faillissement als dat van busmaatschappij OAD zul je als jonge curator nooit toegewezen krijgen. Je begint onderaan de ladder, met eenmanszaken en vennootschappen onder firma. Wikkel je die behoorlijk af, dan krijg je geleidelijk grotere zaken toegewezen.”

Nooit laten meeslepen

Aan het begin van haar loopbaan als advocaat leerde Gabrielle Kerkhof de fijne kneepjes van het vak als assistente van oudere, door de wol geverfde curatoren. Vervolgens heeft zij ook nog een specialisatie-opleiding voor curatoren gevolgd. Herkenning is een belangrijk aspect van het curatorschap: van patronen vooral. De oorzaken van een faillissement zijn namelijk vaak dezelfde, de verschijnselen ook: personeel dat al twee maanden niet is uitbetaald, leveranciers die te lang wachten, een directie die het ene financiële gat met het andere vult. Maar met die wetenschap alleen kom je als curator niet ver. Je moet ook leren hoe je met de betrokkenen omgaat. “Hoewel een bankroet voor de getroffenen een heel emotioneel proces kan zijn, is het zaak als curator het hoofd koel te houden en je nooit te laten meeslepen. Ik stel de juiste vragen en neem de administratie onder mij. In dat opzicht heeft het werk echt wel wat weg van dat van een speurder, zeker als er sprake is van fraude.”

Taxeren en verkopen

Voor het personeel betekent de komst van de curator vaak het einde van hun baan maar ook van een knagende onzekerheid. “Eindelijk hoeven zij niet langer crediteuren met een kluitje in het riet te sturen. Er komt duidelijkheid over de toekomst. Als het bedrijf niet als geheel kan worden verkocht maak je een inventarisatie van de activa. Je laat een taxateur komen om de waarde te bepalen en vervolgens neem je contact op met enkele opkopers. Als curator heb je het beheer en de beschikking over de faillissementsboedel met als doel om te vereffenen. Dat kan zijn liquideren en de onderneming als geheel verkopen of verkopen op onderdelen. In de meeste gevallen wordt niet iedere crediteur betaald. Er is een rangorde in crediteuren, de belastingdienst en het UWV gaan bijvoorbeeld vóór de zogenaamde concurrente crediteuren. In een zeldzaam geval vinden we genoeg middelen om alle rekeningen tot de laatste cent te betalen.”

Streng toezicht

De curator is de vereffenaar en gedraagt zich nooit als zakenman of -vrouw. Zijn opdracht is  het faillissement af te wikkelen, niet te ondernemen. Slechts daarbinnen heeft de curator enige vrijheid van handelen. “Maar het toezicht door de rechter-commissaris is streng – en terecht,” zegt Gabrielle Kerkhof. “Binnen drie weken lever je het eerste, gedetailleerde faillissementsverslag in, daarna volgen er nog meer verslagen, zolang het faillissement voortduurt. “Als duidelijk is dat er geen doorstart komt moet het personeel worden ontslagen, maar voor elke stap die je zet, voor elke handeling heb je toestemming nodig van de rechtbank. Paradoxaal genoeg heeft de digitalisering ons werk in dat opzicht niet verlicht. In het papieren tijdperk greep je makkelijker naar de telefoon om even te overleggen. Zo werden er ook sneller beslissingen genomen. Nu merken we dat mails soms pas dagen later beantwoord worden, omdat het op de rechtbank natuurlijk altijd druk is. Voor de juistheid van de beslissing maakt dat uiteindelijk niet uit. Wanneer ik als curator in beeld kom is de tijd voorbij dat het faillissement voorkomen had kunnen worden. Waar het dan nog slechts om gaat is een correcte afwikkeling, waarbij de schade voor de crediteuren zoveel mogelijk wordt beperkt.“

Vragen?

Heeft u een vraag over dit onderwerp of andere ondernemingsvraagstukken, neem dan gerust vrijblijvend contact met ons op of kijk voor meer informatie op onze website.

Gabriëlle Kerkhof
038 428 00 77
gkerkhof@benthemgratama.nl

Onze partners